Toen ik mijn werk niet leuk meer vond...

Gesprek collegas

Toen ik mijn werk niet leuk meer vond….

Na de geboorte van mijn jongste zoon heb ik besloten mijn vaste contract bij de zorginstelling waar ik werkte, op te zeggen (inmiddels meer dan 10 jaar geleden). Hier speelden verschillende factoren in mee, o.a. de opvang voor mijn kinderen regelen bleek erg lastig (ivm onregelmatige diensten), gedoe binnen het team en ik kreeg steeds meer moeite met nachtdiensten, maar het belangrijkste was dat ik het werk niet leuk meer vond.

Naar mijn idee ging het destijds in die instelling eigenlijk te weinig over de mensen (patiënten én medewerkers), maar over geld, de organisatie, regels, de overlegstructuren enz. En voor mij was het contact met collega’s erg belangrijk, het gedoe in het team heb ik me erg aangetrokken en ik heb me destijds hierin machteloos gevoeld. Dit gaf mij een gestrest en onrustig gevoel waar ik toen niet echt de vinger op kon leggen. Ik had minder plezier in mijn werk en kon me moeilijker ontspannen, voelde me schuldig over dingen die ik dacht fout te hebben gedaan. Ik had het gevoel alleen te staan, ondanks de ontevredenheid en het cynisme die ik ook bij mijn collega’s bemerkte.

Als ik met de kennis van nu terugkijk op die periode, realiseer ik me dat ik meer mogelijkheden had om hier wat mee te doen dan ik toen dacht! Reflecteren met behulp van het model van de Innerlijke Familie hielp mij om dit te verhelderen. De stresssignalen die mijn innerlijke meisje (het familielid dat verbinding, veiligheid en voelen symboliseert) uitte, herken ik nu als een uiting van me niet veilig voelen. Tegelijkertijd werd het door de stress moeilijker om echt contact te maken met patiënten, een wezenlijk onderdeel van het werk. Mijn reactie was dus vluchten!

Voor mijn innerlijke jongetje (het familielid dat energie, spelen en willen symboliseert) was de lol eraf, er bleef weinig speelruimte over in het werk en in de samenwerking met collega’s. Dit werd, in zijn beleving, veroorzaakt door de strakkere regels, maar ook door de stress van het innerlijk meisje die in zijn vaarwater komt (weet ik nu). De belangstelling en nieuwsgierigheid naar het verhaal van de patiënt tegenover mij, wat vóór die tijd een belangrijke drijfveer was voor mij, nam af. Ik merkte dat het werk me steeds meer energie kostte en me geen energie meer gaf.

Mijn innerlijke man (het familielid dat denk- en daadkracht symboliseert) ging steeds harder werken en veel piekeren, er moesten oplossingen gevonden worden voor deze situatie! De to-do lijst met dingen die moeten werd steeds langer. Zijn kracht en doorzettingsvermogen werden aangesproken om ‘de benen eronder te houden’ met 2 jonge kinderen én een lastige werksituatie. Tegelijkertijd was er een innerlijk conflict tussen twee van zijn overtuigingen: enerzijds ‘stoppen met werken als je kinderen krijgt is not-done’ en anderzijds ‘een goede moeder is er altijd voor haar kinderen’. Dit was aanleiding tot een behoorlijk schuldgevoel. Hij heeft toen rationeel overwogen wat te doen en de keuze gemaakt ontslag te nemen, mede uit bescherming van de innerlijke kinderen.

Op dat moment was mijn innerlijke vrouw (het innerlijke familielid dat o.a. realisme, zorgzaamheid, draagkracht en eigenwaarde symboliseert) nog niet voldoende ontwikkeld. Zij was zich nog niet voldoende bewust wat er allemaal meespeelde en kon niet bevragen en erkennen wat ik nodig had om met de stress van de situatie om te kunnen gaan. Door ervaring wijzer geworden weet ik nu dat het nodig is om aandacht aan mijn innerlijk meisje en haar gevoelens te besteden, dat het zinvol is om mijn overtuigingen en to-do lijst te onderzoeken en dat ik tijd en ruimte mag maken voor leuke en ontspannende activiteiten.

Ik realiseer me dat ik veel geleerd heb van deze periode en dat dit ruimte gaf om nieuwe uitdagingen op te zoeken. Zo ben ik met mijn counsellingspraktijk begonnen en heb ik de Innerlijke Familie leren kennen. Nu kan ik kiezen voor wat ik belangrijk vind in mijn werk en voor mijn cliënten. Hier ben ik erg blij mee, en daarom laat ik jou ook graag kennismaken hiermee! Interesse? Laat het me weten!

Hartelijke groet,

Janita